Μικρόσωμη νεαρή αθλήτρια με επεξεργάστηκε εκτενώς με το βλέμμα της, σε σημείο να νιώσω ακόμη
πιο άβολα με το σώμα που από το συνηθισμένο. Δεν ήταν η βαρεμάρα της που με
λύπησε, όσο η ετυμηγορία των ματιών της που κατέληξαν να κοιτάζουν αδιάφορα, αν όχι περιφρονητικά.
Χειρότερη κι από καθρέφτης, σκέφτηκα. Ένιωσα ανακούφιση όταν κατέβηκε στην
επόμενη στάση.
Άνοιξε τα μάτια
του και είχε ξημερώσει. Το σώμα του το ένιωθε βαρύ, ασήκωτα τα χέρια του.
Χασμουρητό και διάθεση να αλλάξει πλευρό και να συνεχίσει τον ύπνο. Όμως το
ξυπνητήρι δεν είχε σκοπό να σταματήσει κι αυτός δεν ήθελε να το σταματήσει.
Σηκώθηκε και πήγε στο μπάνιο. Κάθισε να κατουρήσει και να χέσει και κάρφωσε τα
μάτια στην οθόνη του κινητού για να μάθει όλα αυτά που συνέβησαν ενόσω αυτός
κοιμόταν. Τίποτα ιδιαίτερο. Έπαιξε και το παιχνίδι που έπαιζε κάθε πρωί για να
ακονίσει τη νοημοσύνη του και τις γλωσσικές του επιδόσεις στα αγγλικά και μετά
σηκώθηκε να κάνει ντουζ και να ετοιμαστεί σιγά-σιγά για την αναχώρηση.
Ιεροτελεστία, μπάνιο, κουζίνα, κρεβατοκάμαρα, σαλόνι, κλειδιά, στο δρόμο,
λεωφορείο, στο γραφείο. Πέντε ημέρες τη βδομάδα τα ίδια και τα ίδια. Στον ίδιο
ρυθμό και τις περισσότερες φορές και στο ίδιο τέμπο. Σισύφειες επιδόσεις.
Στάθηκε λαχανιασμένος μπροστά στο θυροτηλέφωνο της πολυκατοικίας, με ένα
πακέτο κάτω από τον ώμο και ένα μηχανάκι στο χέρι για την ηλεκτρονική υπογραφή
παραλαβής παραγγελιών και έψαξε να βρει το κουδούνι του παραλήπτη. Είχε μαλλί
κοντό, γκριζαρισμένο, φαλάκρα αρχινισμένη, πολλά περιττά κιλά, φορούσε μια
ταλαιπωρημένη φόρμα εργασίας με το λογότυπο της εταιρίας κούριερ στην οποία έκανε
κι από κανένα μεροκάματο τελευταία. Σαρανταπεντάρης αλλά φαινόταν σαν να είχε από καιρό πατημένα τα πενήντα.
Χτύπησε και περίμενε.
- Ορίστε, ακούστηκε μια γυναικεία φωνή.
- Ένα πακέτο για τον κύριο Χρυσάνθεμο. Είναι στο σπίτι για να το παραλάβει;
- Ο ίδιος δεν είναι εδώ, αλλά είμαι η σύζυγος, ανεβείτε στον τρίτο ορόφο, πρώτη πόρτα δεξιά.
Ακούστηκε ο χαρακτηριστικός ήχος για το άνοιγμα της πόρτας. Αυτός την έσπρωξε
με τον ώμο και προχώρησε στην ευρύχωρη είσοδο κοιτάζοντας να δει που βρίσκεται
το ασανσέρ. Πολύ χλιδή, σκέφτηκε. Για να δούμε θα προκύψει μπουρμπουάρ ή πάλι
τζίφος;
Το ασανσέρ έφτασε στον τρίτο. Βγήκε και προχώρησε για να παραδώσει το
πακέτο. Αυτή περίμενε μπροστά στην πόρτα. Της έδωσε το κιβώτιο και μετά πρόταξε
το μηχανάκι για να υπογράψει. – Εδώ υπογράφετε, είπε. Τότε το βλέμμα του στράφηκε
για πρώτη φορά προς αυτήν και όταν διασταυρώθηκαν οι ματιές τους, αυτός συνταράχθηκε κι εκείνη έβγαλε ένα ακούσιο «ααα».
Δεν είπαν λέξη, εκείνη πήρε το πακέτο, υπόγραψε και αυτός βιαστικά
απομακρύνθηκε προς το ασανσέρ. Δεν προέκυψε φιλοδώρημα.
